Feels like I've lost my life-my way. So lost. Like a kid in a big crowded mall. Where am I? Who am I with? No one is holding my hand. I'm trying to grab but who? I don't know who's hand to hold. I start to panic, I start to perspire profusely, my heart begins to palpitate. I want to cry, I want to scream but nobody's listening. Nobody's helping. Now I'm helpless, not knowing what to do.
I'm slowly losing myself, losing someone I trust, losing someone I rely on, losing someone I think of everyday, losing someone I depended on, losing someone important, losing someone who played a big part in my life. I try to act like I'm fine, like I'm alright but I don't know. I really don't know. I'm not sure how to feel. Neither to do I know what is real?
But despite it all, I still have my hopes, my wishes, my dreams. I'm still holding on - ignoring all negativity.
Ya Allah, berilah ku kekuatan untuk jalani segala cubaan dan dugaan yang engkau berikan. Kuatkan la imanku, Ya Allah. Berila ku pertunjuk mu. Engkaula yang maha pengasih, penyayang, dan yang maha mengetahui. Lindungila aku dari segala gangguan syaitan, iblis dan jin. Ya Allah, ringankan la bebanku ini. Kasihani la hamba mu ini. Amin.